18/07/2026
Μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία που συνδυάζει τη μουσική, την ιστορία και τον πολιτισμό της Κούβας παρουσιάζει σημερα Σαββατο 18-7 ωρα 9μμ. στο θερινο σινεμα ΟΛΥΜΠΙΑ η Κυνηματογραφικη Λεσχη ΦΕΞ ΞΑΝΘΗΣ με την βραβευμένη ταινία «Buena Vista Social Club» του Βιμ Βεντερς. Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί την πορεία μιας ομάδας σπουδαίων Κουβανών μουσικών, οι οποίοι, ύστερα από δεκαετίες αφάνειας, επιστρέφουν στο προσκήνιο και κατακτούν το παγκόσμιο κοινό με τις αυθεντικές μελωδίες τους. Το μουσικό ντοκιμαντέρ του Wim Wendens έγινε με αφορμή τη δημιουργία ενός CD με τραγούδια από μια ομάδα παλαιμαχων θρυλικών επίλεκτων μουσικών-τραγουδιστών της Κούβας, όπου ενώθηκαν μετά από πολλά χρόνια και μιλουν για τη ζωή τους, τη φιλοσοφία τους, τη μουσική τους. Oι περισσότεροι ηλικιακά πλησιάζουν πλέον τα 80 με 90 τους χρόνια, δεν δίστασαν όμως να ανταποκριθούν στην πρόταση του Ry Cooder και να ξανατραγουδήσουν έπειτα από πολλά χρόνια εγκατάλειψης της μουσικής σκηνής.
ΘΕΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ 2026
ΣΤΟ ΣΙΝΕ ΟΛΥΜΠΙΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ -ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΗ ΕΝΩΣΗ ΞΑΝΘΗΣ
ΚΥΚΛΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
11-25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026
Κάθε Δευτέρα- Πέμπτη -Σάββατο στις 9:00μμ
ΠΑΝΟΡΑΜΑ
ΚΟΥΒΑΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Ένα αφιέρωμα στον κουβανικό κινηματογράφο και, συγχρόνως, εκδήλωση αλληλεγγύης και υποστήριξης στον δοκιμαζόμενο λαό της Κούβας, από τον σύγχρονο αποκλεισμό της από τις ΗΠΑ, 67 χρόνια μετά την κουβανική επανάσταση.
Ο κουβανικός κινηματογράφος χαρακτηρίζεται από έντονο κοινωνικό και πολιτικό στίγμα και αποτελεί συχνά όχημα κοινωνικής αφύπνισης με αιχμή του δόρατος το Ινστιτούτο Κινηματογραφικής Τέχνης και Βιομηχανίας (ICAIC) που ιδρύθηκε το 1959. Επικεντρώνεται στη δημιουργία μιας εθνικής κινηματογραφικής ταυτότητας μακριά από τα πρότυπα του Χόλιγουντ, εμπνευσμένος από την κουβανική επανάσταση.
Η ανάπτυξη που γνώρισε μετά την Επανάσταση ο κουβανικός κινηματογράφος, οδήγησε στην παραγωγή σημαντικών ταινιών ποιότητας και αύξησε κατακόρυφα το παγκόσμιο κοινό του, κάνοντάς τον πιο προσιτό. O κουβανικός κινηματογράφος κατάφερε να συγκεντρώσει την Κουβανική και Λατινοαμερικάνικη διανόηση, δημιουργώντας μια πραγματικά αυτόχθονα Έβδομη Τέχνη δίνοντας ταυτόχρονα στους δημιουργούς του τη δυνατότητα μιας απεριόριστης καλλιτεχνικής ελευθερίας.
Αυτήν την παρακαταθήκη της τέχνης τους απολαμβάνουμε σε αυτό τον κύκλο προβολών της Κινηματογραφικής Λέσχης της ΦΕΞ, και την επιστρέφουμε με την αλληλεγγύη και την υποστήριξή μας στο δοκιμαζόμενο λαό της Κούβας.
Οι προβολές πραγματοποιούνται με την βοήθεια και υποστήριξη της NEW STAR.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ
Είμαι η Κούβα (Soy Cuba), 1964 – Mikhail Kalatozov –141’
Μια ανθολογία πολιτικού δράματος του 1964 σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Καλατόζοφ, διεθνής συμπαραγωγή μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Κούβας, όπου ξεδιπλώνονται τέσσερις ιστορίες με φόντο την προεπαναστατική Κούβα του Μπατίστα, με ήρωες εκπροσώπους του καθημερινού μόχθου, και θέμα τα κοινωνικοπολιτικά αίτια που οδήγησαν στην ιστορική αλλαγή του 1959.
Ένα επικό κινηματογραφικό ποίημα, με απαράμιλλη σκηνοθετική σύνθεση και επαναστατικό παθος, μια έκρηξη λυρισμού, ύμνος στην ζωή που συνοψίζει όλο το σινεμά μέχρι τις αρχές ’60.
ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΙΟΥΛΙΟΥ
Τα ημερολόγια μοτοσικλέτας (The Motorcycle Diaries), 2004 – Walter Salles – 126’
Τα «Ημερολόγια Μοτοσικλέτας» (Diarios de motocicleta) είναι το αυτοβιογραφικό οδοιπορικό του 23χρονου φοιτητή ιατρικής Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα. Το 1952, ο ίδιος και ο φίλος του Αλμπέρτο Γκρανάδο διέσχισαν τη Νότια Αμερική πάνω σε μια μοτοκύλινδρη Norton 500. Το ταξίδι αυτό στάθηκε ορόσημο, καθώς η επαφή με την ακραία φτώχεια μεταμόρφωσε τον νεαρό Ερνέστο στον γνωστό επαναστάτη. Πρόκειται για τα προσωπικά σημειωματάρια που κρατούσε ο Τσε Γκεβάρα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Η ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές (υποψήφια για Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου, βραβευμένη για το πρωτότυπο τραγούδι "Al otro lado del río").
ΠΕΜΠΤΗ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ
Μνήμες υπανάπτυξης (Memorias del subdesarrollo), 1968 – Tomás Gutiérrez Alea – 97’
Ίσως η καλύτερη κουβανική ταινία και μια από τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Πολυβραβευμενη, προσέγγιση μιας σύνθετης πολιτικής πραγματικότητας, η οποία γεννά μια σειρά από κοινωνικά, ηθικά και ιδεολογικά ερωτήματα. Ένας καλλιεργημένος αστός, ο οποίος αρνήθηκε να ακολουθήσει την οικογένειά του στις ΗΠΑ, παρατηρεί στωικά τις αλλαγές που επιχειρεί να επιφέρει η επανάσταση στην Κούβα της δεκαετίας του ’60 ανάμεσα στην μοναξιά που γεννά η αδυναμία κατανόησης της αντικατάστασης των παλιών αξιών με καινούργιες, και στην πολιτική και ηθική ωριμότητα του πολίτη της σοσιαλιστικής κοινωνίας που επιβάλλει η δεδομένη ιστορική στιγμή.
ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ
Buena Vista Social Club, 1999 – Wim Wenders– 105’
Συναρπαστικό μουσικό ντοκιμαντέρ του Βιμ Βέντερς, υποψήφιο για Όσκαρ. Με την ευκαιρία δύο συναυλιών στο Άμστερνταμ και τη Νέα Υόρκη ενός συγκροτήματος παλαίμαχων θρυλικών μουσικών της κουβανικής τζαζ, μια ματιά στην μουσική ιστορία της Κούβας και τη ζωή αυτών των ανθρώπων τα τελευταία 40 χρόνια. Στις συνεντεύξεις παρεμβάλλονται εικόνες από τη ζωή στη σύγχρονη Αβάνα και αποσπάσματα από τις συναυλίες. Υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ, ξενόγλωσσης ταινίας και ήχου, Βραβείο Bafta μουσικής. Καλύτερο ντοκιμαντέρ στα Ευρωπαϊκά Βραβεία και στα εθνικά βραβεία της Γερμανίας.
ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ
Φράουλα και σοκολάτα (Fresa y Chocolate), 1994 – Tomás Gutiérrez Alea /Juan Carlos Tabío – 108’
Ταινία διεθνούς συμπαραγωγής του 1993, σε σκηνοθεσία των Κουβανών κινηματογραφιστών Τομάς Γκουτιέρες Αλέα και Χουάν Κάρλος Ταμπίο. Προτάθηκε για Όσκαρ ξενογλωσσης ταινιας, κέρδισε την Αργυρή Άρκτο - Μέγα Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο φεστιβάλ του Βερολίνου, καθώς και το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ισπανοφωνης Ταινίας. Στην Αβάνα των αρχών της δεκαετίας του ’90, δύο φαινομενικά ασύμβατοι κόσμοι συγκρούονται και σταδιακά συγκλίνουν: ο Νταβίντ, ένας νεαρός φοιτητής και πιστός υποστηρικτής της επανάστασης, και ο Ντιέγκο, ένας καλλιεργημένος, ευαίσθητος καλλιτέχνης που ζει στο περιθώριο λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας και των διαφορετικών του απόψεων. Μέσα από μια απρόσμενη γνωριμία, που ξεκινά σχεδόν σαν «αποστολή παρακολούθησης», αναπτύσσεται μια βαθιά και ειλικρινής φιλία. Οι δύο άνδρες έρχονται αντιμέτωποι με τις προκαταλήψεις, την ιδεολογία και τα όρια της ελευθερίας, σε μια κοινωνία που παλεύει να ορίσει την ταυτότητά της. Η ταινία αποτελεί ένα τρυφερό αλλά και αιχμηρό σχόλιο πάνω στην αποδοχή, τη διαφορετικότητα και την ανθρώπινη επικοινωνία, αναδεικνύοντας τη δύναμη της φιλίας ως πράξη αντίστασης απέναντι στον δογματισμό.
ΠΕΜΠΤΗ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ
Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη (La muerte de un burócrata), 1966 – Tomás Gutiérrez Alea – 85’
Μια εξαιρετικά ευρηματική σάτιρα κατά της γραφειοκρατίας και των εντελώς παράλογων κανόνων λειτουργίας και των μηχανισμών της που διακωμωδεί τον ακατανόητο όσο και παρανοϊκό κόσμο της γραφειοκρατικής εξουσίας. Η ταινία είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές του κουβανικού κινηματογράφου και αποκαλύπτει το παράλογο και το σουρεαλιστικό της καθημερινότητας σε ένα σύστημα όπου η γραφειοκρατία υπερισχύει της λογικής και παρουσιάζει τη ματαιότητα της προσπάθειας του απλού πολίτη να αντιπαλέψει με το αδιαπέραστο "τέρας" του συστήματος, ενώ ταυτόχρονα φωτίζει την ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων με μαύρο χιούμορ. Όταν η χήρα ενός εργατη δεν μπορεί να πάρει σύνταξη διοτι ο άντρας της θάφτηκε μαζί με το βιβλιάριο εργασίας του, α ανιψιός της αποφασίζει να την βοηθήσει. Θα μπλεχτεί όμως στα δίχτυα της κουβανικής γραφειοκρατίας με κωμικοτραγικά αποτελέσματα.
ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ
Βίβα Κούβα (Viva Cuba), 1995 – Juan Carlos Cremata – 92’
Μια υπέροχη, βραβευμένη κουβανική ταινία του 2005, γνωστή ως η παιδική εκδοχή του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Οι κοινωνικές αντιθέσεις στην Κούβα μέσα από τα μάτια ενός αγοριού κι ενός κοριτσιού που προσπαθούν να βρουν τρόπους για να μείνουν για πάντα μαζί αφου η σχέση τους απειλείται από τις πολιτικές και κοινωνικές διαφορές των γονιών τους και τις αποφάσεις μετανάστευσης. Η ταινία η οποία έλαβε το Βραβείο Ecran Junior στο Φεστιβάλ Καννών το 2005 αποτελεί ένα συγκινητικό ταξίδι ενηλικίωσης αλλά και μια διεισδυτική ματιά στην πραγματικότητα της Κούβας μέσα από τα αθώα μάτια των παιδιων.
Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τις προβολές θα διατεθούν αποκλειστικά για την ενίσχυση της Κούβας, ως βοήθεια προς τον κουβανικό λαό.
Ο κινηματογράφος μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο από μια προβολή. Μπορεί να γίνει αφορμή για σκέψη, αλληλεγγύη, συνάντηση και ουσιαστική στήριξη.
