11/01/2026
Yennayer – Assegas Amaynu
Yennayer mačči kan abrid n wakud,
d takatut i d-yettwakksen,
d tamurt i d-yenṭeq s taɣect n tlawin-is d irgazen-is.
Deg w-aseggas amaynu-a n Imazighen, nettqeddem tanemmirt-nneɣ
i wid i yellan d imezwura n tɣerma n Tmazight,
tikwal s ssamet, tikwal deg lɣurba,
meɣla s tmeɣra d tazzert.
Seg igeldan n zik ar imusnawen n tura,
seg imedyazen n unadi ar imennuɣen n tmeqqrant,
ɣur-sen ttaḥerz n tutlayt, n tiddert d umazruy
mgal tettuṭṭfa, asfufel d tugdi.
Nnan ala mi ara yili wass n ssamet,
sweḍlen i d-tettwasefru tkatut mi ara tettwakkes,
ẓran, arun, slemden, meqren
akken ad teqqim Tmazight teddurt, teqqim tɛezza.
Yennayer d amennuɣ-nsen i d-ittidiren,
d tmes i ur yettfuken ara,
d lwaɛd i yettwasefren i tsuta i d-iteddun.
Assegas Amaynu.
Tudert i Tmazight.
Aɣellid i wid i d-yemmeslayen ɣef ruḥ n Imazigh
Yennayer – Assegas Amaynu
-------------------------------------------------------
Yennayer n’est pas seulement un passage du temps,
c’est une mémoire qui se relève,
une terre qui parle à travers ses femmes et ses hommes.
En ce nouvel an amazigh, nous honorons celles et ceux
qui ont porté la cause amazighe à bout de souffle,
souvent dans le silence, parfois dans l’exil,
toujours dans la dignité.
Des rois antiques aux penseurs modernes,
des poètes insurgés aux militants lucides,
ils ont défendu la langue, la culture, l’histoire
contre l’oubli, l’effacement et la peur.
Ils ont dit non quand il fallait se taire,
ils ont transmis quand on voulait effacer,
ils ont chanté, écrit, enseigné et résisté
pour que l’Amazigh reste debout.
Yennayer est leur héritage vivant.
Un feu qui ne s’éteint pas.
Une promesse faite aux générations à venir.
Assegas Amaynu.
Tudert i Tmazight.
Gloire à celles et ceux qui ont défendu l’âme amazighe.
-----------------------------------------------------------
ينّاير – أسّقاس أماينو
ينّاير ليس مجرد عبور للزمن،
بل هو ذاكرة تنهض،
وأرض تتكلم بأصوات نسائها ورجالها.
في هذا العام الأمازيغي الجديد، نُحيّي ونُكرّم
أولئك الذين دافعوا عن القضية الأمازيغية حتى آخر نَفَس،
أحيانًا في صمت، وأحيانًا في المنفى،
ودائمًا بكرامة.
من ملوك العصور القديمة إلى مفكري العصر الحديث،
من الشعراء الثائرين إلى المناضلين الواعين،
دافعوا عن اللغة والثقافة والتاريخ
في وجه النسيان، والإقصاء، والخوف.
قالوا لا حين كان الصمت مفروضًا،
ونقلوا الذاكرة حين أُريد لها أن تُمحى،
وغنّوا، وكتبوا، وعلّموا، وقاوموا
لكي تبقى الأمازيغية شامخة.
ينّاير هو إرثهم الحي،
نار لا تنطفئ،
ووعد موجّه إلى الأجيال القادمة.
أسّقاس أماينو.
الحياة للأمازيغية.
المجد لكل من دافع عن روح الأمازيغ.